Het ontbijt is SUPER, veelzijdig en met een zacht briesje is het aangenaam op het deck van de Tekarra lodge. Er wordt nog even een leuk verhaal met ons gedeeld over een elk vrouwtje wat de vorige ochtend de bloemen van het deck aan het eten was en werd weggejaagd door wat gasten. Ik zie dat al helemaal voor me want de gemiddelde leeftijd is hier 65+ dus dat moet een mooi plaatje hebben geschetst. Helemaal toen de dame in kwestie beweerde dat de elk ” over” de stoel sprong, zo het park weer in. Ahum…..
We pakken de auto richting Lake Maligne, een ritje waar we ongeveer een uur over doen. Daar stappen we op een boot die het gletsjer meer op vaart en weer terug. Beter dan de Alorsboot in Frankrijk, leuke gids, leuke verhalen en wauw, wat een uitzicht!!
Teruggekomen lopen we nog de Mary Schaffer route van 3,2 km. Daarna stappen we in de auto terug richting Jasper. We worden getrakteerd op een paar moosses (elanden) die langs de weg staan te graven. Even waan ik me weer in Afrika, stoppen waar veel anderen ook stoppen betekend dat je iets moois te zien krijgt ;-). Spijtig genoeg geen beren…..
Aangekomen besluiten we de kabelbaan naar Whistler mountain te pakken. Bovenop de berg lopen we nog een heel stuk naar boven. De wind is niet normaal en we besluiten dan ook om niet helemaal naar boven te gaan. Tijdens de terugreis met de kabelbaan stuitten we ineens op niet 1, maar 2 zwarte beren. Je zag welliswaar alleen de kontjes maar gelukkig hebben we de zoom functie op de camera nog. We hopen vurig op meer beren verder op onze reis.
Terug in de lodge pakken we nog even de mountain bike. We hebben immers nog niet voldoende beweging gehad. De Discovery trail is voor Ponsi echt te uitdagend. Wouter gaat ervoor….whoehoe!! Ik pak de eerste de beste route terug naar de lodge (en weet ineens weer waarom fietsen niets voor mij is) terwijl Wouter nog even verder peddeld. (Peddle to the meddle!!)
Nu even opfrissen en naar het centrum. Van al dat sportiefs hebben we een gezonde eetlust opgedaan.
Toedeloe!!